
Toen hij uit zijn geboortestad Groningen vertrok om stage te gaan lopen in Nijmegen, kreeg Matthijs Mutsaers (29) van zijn jaarclub een postpakketje met een Gouden Gids van zijn vestigingsregio en daarop in koeienletters "Niet doen dus". Mutsaers sloeg het advies in de wind en is nu voorzitter van de Jonge Balie in Arnhem. Een portret.
Inmiddels kan hij zich gesetteld noemen in Nijmegen. Over twee weken mag hij zich advocaat-medewerker noemen bij Dirkzwager, en sinds juni 2004 is hij voorzitter van de Jonge Balie Arnhem. Wat drijft Mutsaers tot ontrouw aan zijn verleden?
Matthijs Mutsaers
Rechten is ook mensen helpen
Mutsaers werd geboren in de stad Groningen en groeide op in Haren, vlakbij Groningen. In tegenstelling tot zijn zusjes volgde hij niet zijn vader in de studie geneeskunde. "Vroeger wilde ik dat wel", zegt Mutsaers, "maar toen ik er beter over had nagedacht, leek het me niets om dag in dag uit tussen de zieke mensen te zitten. Al die ellende aan je hoofd". Enthousiast gemaakt door een 'ontzettend leuke leraar geschiedenis' koos hij voor de studie rechten. "Dat is ook mensen helpen, op een andere manier". Wel werd hij net als zijn ouders lid van de katholieke studentenvereniging Albertus Magnus in Groningen.
Waanzinnig leuk
Al toen hij op zoek was naar een studentstage, viel het kantoor Dirkzwager hem positief op. Uiteindelijk koos Mutsaers uit pragmatische overwegingen ("een vriend van mij had een kamer in Den Haag", zei de ambitieuze student) voor Barents & Krans. Het 'waanzinnig leuke gesprek' dat hij ooit met Dirkzwager had, bleef hem echter bij. In 2001 besloot hij toch de stap te zetten. Ondanks de stad waar hij terecht zou komen. Want het was wel een culture shock: er is geen verenigingsleven. Terwijl in Groningen het studentenleven volledig in het centrum is geconcentreerd, staat in Nijmegen de universiteit buiten de binnenstad. Daardoor is het studentenleven anders.
Jonge Balie als verlengstuk verenigingsleven
Maar gelukkig was daar de Jonge Balie. Mutsaers begon met het organiseren van een forumdiscussie, en werd in 2003 secretaris in het bestuur. En toen zat hij voor twee jaar vast, want wie secretaris is, wordt het tweede jaar automatisch voorzitter. "Dat vond ik best een zware toezegging. Maar tot nu toe is het leuk". Zijn collega Arjan Lettenga deelde zijn enthousiasme en trad, mede op voordracht van Mutsaers, aan als penningmeester. De Jonge Balie Arnhem is met zijn 330 leden relatief klein. "Vijftig mensen op een borrel betekent dat het goed bezocht is", zegt Mutsaers.
Belangenbehartiging
De Jonge Balie houdt zich niet alleen bezig met borrels en andere activiteiten, maar is er ook voor de belangenbehartiging van de leden. "Enige tijd geleden was er onrust over de verlenging van de stage bij zwangerschap. Op zich was die verlenging niet onterecht, maar er waren nogal wat vragen over de voorwaarden". De kwestie is nu opgelost. Een ander punt is de strafrechtpleitoefening. Leden van de Jonge Balie vragen zich af waar de verplichte pleitoefening voor strafrecht goed voor is. "Waarom zou je een strafrechtoefening doen, als je in de praktijk nooit iets met strafrecht te maken hebt?" Ook dat is inmiddels geregeld: alleen de civiele oefening is sinds kort nog verplicht. Overigens denkt Mutsaers dat andere balies met dezelfde problemen te maken hebben.
De Jonge Borrel
Heeft het nieuwe bestuur eigenlijk wel iets te doen? "Natuurlijk", aldus de jonge advocaat, "de goede lijn voortzetten, en de contacten met andere Jonge Balies aanhalen." Meer borrelen, dus? "Er wordt ook vergaderd", verdedigt Mutsaers zich, "en er zijn ook serieuze activiteiten". In de agenda wordt voorlopig alleen maar gezelligheid aangekondigd: borrels en een zeilweekend.
Ambities
Binnen de Balie heeft Mutsaers de hoogste ambities bereikt. Bij Dirkzwager kan hij nog klimmen; als advocaat-medewerker gaat hij zich verder specialiseren in het aanbestedingsrecht. "Dat is een relatief nieuw rechtsgebied", zegt Mutsaers, "de jurisprudentie is groeiende. Er zit veel eigen denkwerk bij". Volgens Mutsaers gebeurt er in zijn regio veel op dit gebied. Er wordt veel gebouwd. Doordat hij bij Dirkzwager veel voor de overheid werkt, is Mutsaers' beeld van de gemeente veranderd. "De meeste ambtenaren zijn écht begaan met het lot van burgers. Helaas heeft dat soms ook tot gevolg dat ze met de beste bedoelingen te lang blijven aanmodderen, waardoor wij vaak te laat worden ingeschakeld". Slechts af en toe krijgt Mutsaers last van zijn geweten doordat hij aan de 'verkeerde kant' zit waar het mensen helpen betreft. "Eens voerden we een procedure voor een bedrijf dat een prachtig oud bedrijfsgebouw, een monument, op zijn terrein wilde slopen. Door handig gebruik te maken van de wettelijke mogelijkheden hebben wij, ondanks hevige protesten van burgers, een sloopvergunning weten te verkrijgen. Natuurlijk ben je dan blij voor je cliënt, maar persoonlijk vond ik het wel pijnlijk".
Ontrouw
De ontrouw aan Groningen blijkt intussen mee te vallen. Mutsaers laat volgende week een zeilweekend met de Jonge Balie-advocaten schieten voor een reisje Istanbul met zijn oude studievrienden. En zijn vader? "Die komt tegenwoordig met zijn juridische vragen bij mij".









