De voorwaarden waaronder no cure no pay wordt toegestaan, zijn sterk bepalend voor de vraag of deze betalingswijze in Nederland door velen acceptabel zal worden geacht.
Bij te stellen voorwaarden kan aan uiteenlopende zaken worden gedacht.
1. Definitie van het resultaat van een zaak
Deze dient, voor aanvang van de zaak, te worden overeengekomen tussen cliënt en advocaat. De cliënt behoort hierin tenminste enige keuzevrijheid te hebben. Het resultaat kan zijn "gewonnen" of "verloren" maar het kan ook nader worden gespecificeerd. Er kan bijvoorbeeld van een minimaal uit te keren schadevergoeding worden uitgegaan, er kan worden bepaald dat het resultaat binnen een bepaalde termijn behaald moet worden. Ook kan worden gesteld dat het resultaat pas geacht wordt te zijn behaald op het moment dat een onherroepelijke uitspraak is gedaan. Er kunnen voorts specifieke eisen aan het financiële resultaat worden gesteld zoals dat een schadevergoeding een hoeveelheid x groter dient te zijn dan bijvoorbeeld uitkering uit sociale verzekeringen, ABW e.d.
2. Relatie tussen de betaling van de advocaat en andere kosten
De kosten van de advocaat en de andere kosten (griffierechten en buitengerechtelijke kosten als die van deskundigen) kunnen tezamen zo hoog oplopen dat een gering of zelfs negatief nettoresultaat resteert voor de cliënt.
3. Samenloop met vergoedingen voor rechtsbijstand
Indien een cliënt op toevoegingbasis kan procederen en daarnaast wordt een no cure no pay afspraak gemaakt, dient deze een goede regeling te bevatten voor de op toevoegingbasis betaalde kosten. Deze kunnen achteraf worden teruggestort aan de uitkerende instantie of ze worden in mindering gebracht op hetgeen op no cure no pay basis door cliënt verschuldigd is. Wellicht dient ook de overheid in deze regels te stellen als financier van rechtshulp.
4. Onafhankelijkheid
De onafhankelijkheid van de advocaat dient gewaarborgd te zijn. Door duidelijke voorwaarden aan de overeenkomst te verbinden, zal voor beide partijen - cliënt en advocaat - op voorhand bekend zijn wie welke beslissingen uiteindelijk neemt in een procedure. Overigens geldt ook bij honorering op basis van uren maal tarief dat de advocaat baat kan hebben bij een bepaalde wending in een zaak of bijvoorbeeld bij het doorprocederen in plaats van schikken omdat dit meer oplevert.
5. Fasering vergoeding
Voor advocaten zal het soms bedrijfseconomisch niet mogelijk zijn op betaling te wachten tot het resultaat behaald is. In die gevallen kan een voorschotregeling worden overeengekomen. Daaraan gekoppeld dient een regeling te zijn voor eventuele terugbetaling bij het niet behalen van resultaat.
6. Type zaken
Het ligt niet voor de hand bepaalde soorten zaken of rechtsgebieden in het algemeen uit te sluiten. De cliënt behoort te kunnen besluiten of op no cure no pay basis gewerkt zal worden. Indien een advocaat dat niet wil, lijkt het onredelijk dat hij daartoe zou kunnen worden gedwongen. De sanctie van een cliënt in spe in zo'n geval is dan dat een andere advocaat in de zaak gezocht wordt.
7. Hoogte/percentage vergoeding
De advocaat zou verzekerd moeten zijn van een bepaalde minimale vergoeding. En zo zou de cliënt, zeker in zaken met een groot financieel belang, van een bepaalde maximaal uit te keren vergoeding aan de advocaat moeten kunnen uitgaan. Dergelijke afspraken kunnen een absoluut bedrag bevatten. Maar het is ook denkbaar dat een absoluut minimum geldt tegenover een relatief maximum. Een staffelingspercentage voor de advocatenuitkering kan elegant zijn. Over een eerste relatief zekere schadevergoeding wordt dan bijvoorbeeld 20 % betaald, over het meerdere tot een bepaald bedrag 15 % en over het daarboven eventueel te ontvangen bedrag weer een aanzienlijk hoger percentage. Zo zijn allerlei varianten denkbaar, afhankelijk van het type zaak en de verwachte schadevergoeding.
8. "Algemene voorwaarden
Op no cure no pay basis werken vergt een schriftelijke overeenkomst. Daarin behoort vanzelfsprekend aandacht te worden besteed aan zaken als hierboven genoemd, Ook kunnen daarin goed verwachtingen over en weer enigszins geëxpliciteerd zijn. Daarnaast zouden bij overeenkomst ook afspraken moeten worden gemakt over wanneer en hoe eventueel tot schikking te besluiten, wat indien de cliënt de zaak niet wenst voort te zetten (bijvoorbeeld vanwege de grote emotionele druk), wat te doen bij overlijden van de cliënt, bij langdurige ziekte van de advocaat enzovoort.
