Column: “Ik ben een fucking Ace!”

Ilona Tjon Poen Gie

“Nee, ik zag het totaal niet aankomen. Er was ook geen enkele aanleiding toe. Bart zou mij backen. Ik werk al ruim negen jaar intensief samen met die man. Hij roept al jaren dat ik het ga worden. Hij is me dus tijdens de laatste partnermeeting afgevallen. De champagne stond thuis al in de ijskast. Een duidelijke reden hebben ze me eigenlijk niet eens gegeven. Ik heb gejankt als een klein kind. Wilde niet meer terug.”

Door Ilona Tjon Poen Gie

“Ze hebben me daarna wel meteen aangeboden om me tot counsel te benoemen. Nou, dan weet je het wel. Dan willen ze zeker van je af. Dat is einde verhaal. Niks, nog een keertje op gaan. I’m out. Het is keihard.

Nu ben ik me dus aan het oriënteren. Ik heb nog geen idee. Eigenlijk weet ik helemaal niets van andere kantoren. Ik heb me al die jaren alleen beziggehouden met mijn kantoor. Nooit bedacht dat ik misschien nog eens om me heen zou moeten gaan kijken. Ja, in de business ben ik natuurlijk wel andere kantoren tegengekomen, maar ik weet echt helemaal niets over hun cultuur enzo.

Nee, geen senior functie bij een ander kantoor. Ik zei net al dat ik bij mijn kantoor counsel kan worden. Ik wil er natuurlijk niet op achteruitgaan, ik moet echt een partnerpositie. Liefst equity en bij een internationaal kantoor. Groot ja, sowieso groot. Een klein kantoor past helemaal niet bij het soort business dat ik doe. Dus groot en internationaal. Moeilijk zeg je?

Een groot nationaal kantoor is eventueel ook goed hoor, maar dan absoluut alleen als het equity is. Hoezo, ook moeilijk? Ik ben een fucking ace!

Of ik eigen praktijk heb? Lastig in te schatten, ik weet het eigenlijk niet. Daar moet ik over nadenken. Het kantoor heeft natuurlijk zo’n sterke naam. Cliënten zitten er ook vooral vanwege die naam. Ik durf niet met zekerheid te zeggen dat die zomaar met mij meegaan. Bovendien lijkt het wel of Bart, sinds het nieuws bekend is, ineens contact opneemt met alle cliënten die ik bedien. Dat helpt natuurlijk niet.

Bedrijfsleven zou eventueel ook kunnen ja. Een General Counsel-functie bij een aansprekende multinational of zoiets, beetje mooi groot team onder me. Had ik al verteld dat ik een enorme passie heb voor vliegtuigen? Ik vind alles met motoren leuk trouwens. Ja, zoiets zie ik ook wel zitten.

Ervaring als bedrijfsjurist? Leidinggevende ervaring? Hoezo? Ooit gehoord van ‘learning on the job’? Ik zeg toch, ik ben een ace!”

Twee jaar later
“Nee dat was geen handige stap. Dat kantoor paste totaal niet bij mij. Ik had ook veel realistischer moeten zijn. Kijk, twee jaar om een praktijk van een paar miljoen op te bouwen is natuurlijk veel te kort. Dan kan je nog zo’n ace zijn….

De advocatuur was trouwens überhaupt niet helemaal mijn ding, dat had ik misschien veel eerder moeten zien. Ik ben toch echt meer het type mouwen opstropen, ik zit veel liever aan de ‘maakkant’.

Doorgroeimogelijkheden? Nou voorlopig heb ik het nog goed naar mijn zin als senior legal counsel. Ik doe natuurlijk waanzinnig interessant werk, ik leer elke dag en zit in een vreselijk leuk team.”

    | Mail de redactie | Print