Column: slapen op de wc met een sleutelbos in de hand

‘Sleep is overrated!’ Dat was de slogan op het fancy advocatenkantoor waar ik als jonkie ooit begon na mijn afstuderen. Het was een manier om voor onszelf goed te praten dat we nachten doortrokken op kantoor. Of in bed lagen te piekeren over een of ander dossier. En eerlijk is eerlijk: we riepen het ook vaak als we met elkaar in een kroeg belandden na de vrijdagmiddagborrel en de slaap er wederom bij in schoot.

Door Fleur Brockhus

Gelukkig is er niks misgegaan in mijn advocatentijd. Maar dat lijkt bijna een godswonder. Want slaapproblemen leiden tot hoger verzuim en meer fouten. Vrij heftig als je bedenkt dat bijna eenderde van de Nederlanders met een betaalde baan regelmatig wakker ligt.

Een slechte nachtrust leidt tot slechter functioneren overdag: je niet uitgerust voelen, sneller geïrriteerd zijn, je slechter kunnen concentreren en soms ook ongewenst wegdommelen. Een chronisch gebrek aan goede nachtrust is slecht voor de gezondheid. Psychische stoornissen zoals depressie en dementie kunnen erdoor verergeren. Slaapproblemen hangen ook samen met diabetes, hoge bloeddruk en overgewicht. ‘Het is daarmee een van de belangrijkste problemen in de volksgezondheid,’ zegt slaaponderzoeker Eus van Someren in NRC.

Sinds ik mijn slaapbehoefte en slaappatroon ben gaan onderzoeken, ga ik veel bewuster om met mijn slaap. En dat stuit nog weleens op onbegrip. Zo ga ik meestal om negen uur naar bed om een boek te lezen. Een tv hebben we al jaren niet meer, dat scheelt ook. Om negen uur naar bed en geen tv?, hoor ik je denken. Je bent heus geen saaie loser als je om negen uur naar bed gaat. Vind je Michele Obama een loser? Nou dan. Zij schrijft in haar boek Becoming dat zij om negen uur naar bed gaat. Dus.

Natuurlijk maak ik weleens een uitzondering voor een event waar ik graag naartoe wil. Maar in deze tropenjaren met kleine kinderen en veel werk, is voldoende en goede slaap mijn topprioriteit. Dus vertrek ik standaard als eerste bij een etentje, feestje of mijn boekenclub. Want ik weet inmiddels dat slaapgebrek enorm effect heeft op mijn emoties, humeur en gezondheid. Als ik moe ben, heb ik meer behoefte aan ongezonde voeding en te weinig energie om te sporten. Ik ben kattig tegen mijn kinderen, minder creatief en maak van een mug een olifant. Kortom, ik heb van een uur later naar bed een hele dag last – mijn omgeving incluis. En dat vind ik zonde.

Ondanks deze cijfers en wetenschappelijke boeken die voldoende slaap aanmoedigen, lijkt er nog steeds een taboe te rusten op openlijk toegeven op kantoor dat je slecht of te weinig slaapt. Zeker in de advocatuur is het juist gaaf om op te scheppen over korte nachtjes. En ik begrijp best dat het soms niet anders kan, deals moeten soms geclosed worden. Maar compenseer zo’n nachtje dan met een middagdutje.

Vijftien minuten slapen kan al een mentale reset betekenen. Zo hoorde ik over de managing partner die standaard na de lunch op de wc ging zitten met zijn sleutelbos in de hand. Als de sleutelbos viel, schrok hij wakker en kon hij er weer tegenaan.

Slapen op de wc is wel heel armoedig. Veel bedrijven hebben al een nap room, in de advocatuur lijkt me dat een must have. Stel je voor hoeveel winst je daarmee zou kunnen behalen. Hoeveel office hours vanzelf billable worden, omdat ze efficiënt benut worden.

Doe anders dan de rest. Zet voldoende slaap voortaan kantoor breed op nummer 1. Nodig onderzoekers uit om iets te vertellen over slaap. Vraag hoe je medewerkers slapen. Geef medewerkers een sleep tracker en beloon ze voor voldoende nachtrust. Is dat geen mooie droom?

    | Mail de redactie | Print