Naam: Karel Frielink
Locatie: Curaçao
Kantoor: Spigthoff
Functie: partner
weg sinds: 1997
"Jij aardt daar niet", zei een partner van Loeff Claeys Verbeke destijds tegen Karel Frielink, "dat is zo'n Latino-cultuur, jij komt uit de klei". Inmiddels brengt Frielink (1964) al zeven jaar de meeste tijd door op Curaçao.
| 
Karel Frielink |
Hoe bent u op deze locatie terechtgekomen?
Ik deed al geregeld zaken op Curaçao toen ik nog voor Loeff Claeys Verbeke werkte. Op een gegeven moment denk je: "Hé, ik doe wel heel veel op de Antillen". Dus toen Leo Spigt voorstelde om hier te gaan zitten, had ik snel besloten. Ik wissel het af; nu ben ik sinds januari weer hier.
Waar is uw partner?
Mijn vrouw en onze twee dochtertjes gaan om de paar jaar mee hierheen. Iedereen is daar blij mee, de kinderen zwemmen ook liever in een blauwe dan in een bruine zee. Mijn vrouw is kandidaat-notaris bij een Antilliaans kantoor.
Wat heeft u het meest verrast in dit land?
Ik weet geen schokkende dingen. Wel herinner ik mij dat mijn vrouw en ik toen we hier jaren geleden met vakantie waren, op de eerste dag al dachten: hier zouden we wel kunnen leven. Curaçao zit inmiddels in ons hart.
Wat mist u niet aan Nederland?
Behalve natuurlijk het weer, het feit dat mensen in Nederland niet kunnen relaxen. Nederland is zo prachtig, er is zo'n welvaart, maar men geniet er niet van. Als ik in Nederland ben, merk ik dat ik meteen weer in de maalstroom word opgenomen. Hier wordt ook hard gewerkt, maar zodra je vrij bent, voelt het als vakantie.
Waar komen uw collega's vandaan?
We zijn als een 'makamba'-kantoor begonnen; vrij vertaald als kaaskoppen. De advocaten komen van grote Nederlandse kantoren en zijn opgeleid in de internationale praktijk. Van de tien advocaten is er één Antilliaans; we hebben ook een Antilliaanse belastingadviseur. Een lokale stagiaire van ons is net beëdigd. Zij is met haar 22 jaar de jongste advocaat van de Antillen ooit.
Wat is het verschil in zaken met Nederland?
Door de economische crisis is het werk hier minder hoogwaardig geworden. Vroeger liepen veel internationale zaken over Curaçao, nu gebeurt dat veel minder. Dus we moeten andere takken van sport gaan beoefenen, zoals arbeids- en insolventierecht. Maar het gaat goed met de zaken, we zijn binnenkort klaar met een aanbouw.
Waar bent u op dit moment mee bezig?
Nu, om half acht 's ochtends, is het nog rustig op kantoor. De eerste twee uur besteed ik aan lezen en schrijven, voordat de eerste vergaderingen beginnen. Ik heb net mijn honderste publicatie het licht laten zien, 'Toezicht trustkantoren in Nederland'. Het boekje is bedoeld als praktijkhandleiding voor iedereen die met trustkantoren te maken heeft. Op Curaçao heb ik veel ervaring opgedaan met trustkantoren. Het boekje gaat primair over de nieuwe Nederlandse wetgeving.
Hoe denken uw collega's in Nederland over uw werk?
Iedereen denkt dat ik hier de hele dag onder de palmbomen lig, terwijl ik gewoon tien uur per dag werk. Op zondagmiddag gaan we met de kinderen naar het strand. Nog zoiets: het belastingvoordeel. Dat geldt alleen als je óf heel arm, óf heel rijk bent. Dat ben ik allebei niet.
Wat verdient u daar?
Hetzelfde als in Nederland. Daar kan ik niet luxer van leven dan in Nederland; het prijsniveau ligt 10 tot 20 procent hoger op Curaçao.
Spreekt u de taal?
De officiële taal is Nederlands, dus dat is makkelijk. In het Papiamento ken ik alleen wat basisdingen. Na het eten zeg je tegen de gastvrouw soms 'Barika Yen, Kurason Kontentu", zoiets als 'buikje rond, hartje blij".
Wat is de grootste fout die u tegen de cultuur heeft gemaakt?
Grote fouten heb ik geloof ik niet gemaakt. Wel begreep ik in het begin niets van de dresscodes, waardoor ik zwaar underdressed op een receptie verscheen. 'Around the pool' bijvoorbeeld, wat betekent dat? Ik dacht dat we gingen zwemmen, maar de dresscode bleek overhemd en das te zijn. Tegenwoordig los ik het op door, tenzij expliciet anders vermeld, in pak met jasje te gaan. Zie ik dat het jasje niet nodig is, dan blijft dat in de auto liggen.
En wanneer komt u terug?
Voorlopig niet. Ik ga zes tot acht keer per jaar heen en weer voor mijn werk, maar ik blijf op Curaçao wonen. Voor de komende, zeg, acht jaar heb ik Nederland wel weer gezien.
|
