Een advocaat heeft een schorsing van twee maanden opgelegd gekregen nadat hij de belangen van een cliënt in een verblijfsprocedure onvoldoende had behartigd. Volgens de Raad van Discipline raakten de tekortkomingen aan de kernwaarden deskundigheid en integriteit.
De advocaat diende in februari 2023 namens zijn cliënt bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) een aanvraag in voor een document duurzaam verblijf voor burgers van de Europese Unie. De IND wees die aanvraag op 31 augustus 2023 af.
De advocaat stuurde vervolgens op 27 september 2023 een pro-formabezwaarschrift per post, maar vermeldde daarop een onjuiste postcode. Op 5 oktober maakte hij opnieuw bezwaar. De IND vroeg hem vervolgens waarom het bezwaar niet tijdig was ingediend.
Nadat de IND hem twee weken de tijd had gegeven om de gronden van het bezwaar in te dienen, liet hij dat na. De dienst verklaarde het bezwaar daarom op 11 december 2023 kennelijk niet-ontvankelijk.
In september 2024 liet de advocaat de zus van zijn cliënt echter weten dat hij nog steeds op de beslissing op bezwaar wachtte. Volgens de advocaat had hij de beslissing niet ontvangen. De raad rekent het hem aan dat hij vervolgens geen contact met de IND opnam om de voortgang van de procedure te controleren.
Dossier niet op orde
De raad constateert dat de advocaat zijn dossier onvoldoende op orde had. Hij kon niet duidelijk maken wanneer bepaalde brieven waren verstuurd en kon evenmin aantonen dat een brief per fax naar de IND was verzonden. Ook had hij geen opdrachtbevestiging of schriftelijke uitleg over de procedure, de strategie en de kansen van de cliënt overgelegd.
Daardoor kon niet worden vastgesteld of hij zijn cliënt had geïnformeerd over de bezwaartermijn, de benodigde bezwaargronden en de berichten van de IND. De onduidelijkheid die door het ontbreken van schriftelijke vastlegging ontstond, komt volgens de raad voor rekening van de advocaat.
Ook de overdracht van het dossier aan een opvolgend advocaat duurde te lang. Hoewel daar vanaf 15 januari 2025 herhaaldelijk om werd gevraagd, verstrekte de advocaat pas op 4 februari een aantal stukken. Een verzoek van de zus van de cliënt om de overdracht uit te stellen, had hij bovendien niet schriftelijk vastgelegd.
Coaching als bijzondere voorwaarde
De raad acht beide klachtonderdelen gegrond. Daarbij weegt zwaar dat het rechtmatige verblijf van de cliënt op het spel stond en de procedure fatale termijnen kende. De advocaat gaf volgens de tuchtrechter bovendien onvoldoende blijk van inzicht in het laakbare van zijn handelen.
Hij krijgt een schorsing van twee maanden, waarvan één maand voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Als bijzondere voorwaarde moet hij onder toezicht van de deken een coachingstraject volgen. De raad geeft daarbij in overweging om dossiervorming en schriftelijke vastlegging in het plan van aanpak op te nemen.
De uitspraak is op 28 juli gepubliceerd onder ECLI:NL:TADRSGR:2026:161.
