Het Verenigd Koninkrijk begint in juli met het deporteren van illegale migranten naar Rwanda en zal zich daarbij niet laten tegenhouden door ‘buitenlandse rechtbanken, inclusief het EHRM’. Dat schrijven de Tories in hun verkiezingsmanifest.
Minister-president Rishi Sunak kondigde op 22 mei onverwachts nieuwe verkiezingen aan. Zijn conservatieve partij staat in de peilingen op een enorme achterstand tot rivaal Labour. In een manifest van bijna 80 pagina’s beschrijven de conservatieven hoe ze het tij willen keren.
Deportatie naar Rwanda
Een van de speerpunten zijn de vele migranten die met bootjes het Verenigd Koninkrijk proberen te bereiken. Het VK heeft een overeenkomst gesloten met Rwanda voor de deportatie van illegale migranten. Het EHRM hield dergelijke deportaties in het verleden al eens tegen, omdat het hof Rwanda geen veilig land achtte.
Als het aan Sunak ligt, zal dat niet nog eens gebeuren. “We zullen vanaf juli een meedogenloos, continu proces uitvoeren om illegale migranten permanent naar Rwanda te verwijderen, met een regelmatig ritme van vluchten, totdat de boten worden gestopt. Als we gedwongen worden te kiezen tussen onze veiligheid en de jurisdictie van een buitenlandse rechtbank, inclusief het EHRM, zullen we altijd voor onze veiligheid kiezen”, zo staat in het manifest.
Onderbuikgevoelens
Ook waar het om misdaad en justitie gaat, klinken de onderbuikgevoelens door in het manifest. Zo beloven de conservatieven de invoering van een minimum straf van 25 jaar voor moorden binnen relaties, met een uitzondering voor mensen die een dader van huiselijk geweld vermoorden. Ook wordt ‘ruwe seks’ een strafverzwarende factor bij moordzaken, ‘zodat dit nooit meer kan worden gebruikt als excuus voor een lichtere straf’.
Wie weigert om zijn eigen rechtszaak bij te wonen, moet volgens de conservatieven een zwaardere straf krijgen. Verder moet het veroordeelde zedendelinquenten moeilijker worden gemaakt om hun naam te veranderen. Ook willen de Tories dat iedereen die betrokken was bij een misdrijf – van de dader tot de chauffeur van de vluchtauto en degene die het wapen verstrekte – in de rechtbank evenzeer verantwoordelijk wordt gehouden.
Lees ook:
