De loonverschillen binnen de rechterlijke macht is nog steeds te groot. Hoewel er pogingen zijn geweest om de verschillen te verminderen, zijn die niet geheel geslaagd. Dat meldt het FD.
De inkomens liggen bij de beroepsopleiding tot officier van justitie of rechter ver uiteen. Daar is een reden voor: wanneer officieren van justitie of rechters aan hun opleiding beginnen, wordt hun salaris vastgesteld op basis van het laatst verdiende loon. De wil om het probleem is er, maar het lukt de rechterlijke macht niet de ongelijkheid helemaal op te heffen, aldus het FD.
Grote verschillen
De loonkloof is er ook tussen mannen en vrouwen: een man verdient 3,5 procent meer. Een verschil van inzicht tussen de beroepsgroep en de werkgever, het ministerie van Justitie en Veiligheid, leidt ertoe dat er niets verandert. De loonkloof is er niet alleen tussen mannen en vrouwen. Uit onderzoek dat vorig jaar door de Erasmus Universiteit is uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van Justitie en Veiligheid blijkt dat al een groot verschil kan maken of iemand advocaat op de Zuidas is geweest of voorheen sociaal advocaat is geweest.
Elk jaar beginnen zo’n 130 rechters en 80 officieren van justitie aan hun opleiding, die ten minste vijftien maanden en hooguit vier jaar duurt. Binnen de klasjes kunnen er al verschillen in salaris optreden tot meer dan 1000 euro per maand. Er is iet te onderhandelen over het salaris. Een officier in opleiding vertelt anoniem aan het FD: ‘We doen precies hetzelfde. Dus zit ik bij een cursus tussen twee mensen van wie de ene veel meer verdient en de andere veel minder. Alleen omdat wij hiervoor zo verschillend verdienden. Dat is toch raar?’
De loonkloven verdwijnen officieel zodra de opleiding is afgerond, maar de praktijk is weerbarstiger dan men meestal verwacht. Hoewel de salarissen zijn gegoten in strakke cao-afspraken, verloopt de overgang naar het hogere salaris in stapjes. Officieren of rechters die tijdens de opleiding met een lager salaris zijn begonnen, krijgen niet meteen het volwaardige salaris.
