• Skip to primary navigation
  • Skip to main content
  • Skip to primary sidebar
  • Skip to footer
  • Nieuwsbrief
  • Magazine
  • Webshop
  • Contact en colofon

Advocatie

Dé nieuwssite voor advocaten, notarissen en juristen

  • Actueel
    • Nieuws
    • Business
    • Tuchtrecht
    • Nieuwe uitdaging
    • Deals
    • Human Interest
    • Opinie en blogs
    • Buitenland
  • AI, tech & legal
  • Podcasts
  • De Stand
    • Advocatuur Top 50
    • Notariaat Top 30
    • Archief De Stand
  • Uitgelicht
  • Vacatures
  • Opleidingen
  • Partners
    • PKIsigning
    • Howden
    • OSR
    • PO-Online
    • LEGALFLY

Menno de Neef over zijn eerste pleidooi: “Het lag er duimendik bovenop dat dat niet de echte reden voor ontslag was”

16 november 2026 door Ronne Theunis

Herinneringen aan mijn eerste pleidooi

In de rubriek Mijn eerste pleidooi vertellen advocaten over de allereerste keer dat ze in de rechtbank het woord mochten voeren. Voor de één was dat vorige maand, voor de ander decennia geleden, maar de meeste advocaten kunnen zich hun pleitdebuut nog levendig herinneren. Menno de Neef bezweek bijna onder zijn zenuwen, maar met een originele vondst wist hij het tij te keren.

Menno de Neef
Eigenaar bij De Neef Advocaten in Oud-Beijerland
Beëdigingsdatum: 16 oktober 1998

DE ZAAK

“Voordat ik in 1998 beëdigd werd, werkte ik al bij datzelfde kantoor als juridisch medewerker. Ik deed toen voornamelijk incassozaken, aangevuld met een heel klein beetje arbeidsrecht. Na mijn beëdiging mocht ik zelfstandig zaken oppakken. Toen een familielid van mijn werkgever op staande voet werd ontslagen, riep hij de hulp van mijn werkgever in. Die legde de kwestie bij mij neer. Ik was weliswaar jongste bediende, maar ook de enige binnen kantoor die iets met arbeidsrecht deed. Aan mij dus de taak om het familielid, laten we hem Henk noemen, te ontvangen.

Henk werkte als vestigingsmanager bij een winkelketen. Iedere zaterdag, aan het eind van de werkdag, maakte Henk met één van de verkopers de winkel schoon. Daarna sloten ze de week af met een biertje en wat snacks, die Henk bij de lokale snackbar haalde en betaalde uit de kas, zo’n 15 gulden. Toen er bezuinigd moest worden, mocht Henk geen verkopers meer inzetten om de winkel na werktijd schoon te maken. Omdat hij de winkel niet wilde laten versloffen, regelde Henk een externe schoonmaakster. Hij betaalde haar uit de kas. Om te zorgen dat de kas klopte, declareerde hij de uitbetaalde bedragen met bonnetjes van de snackbar. Daar had hij gewoon een bonnenboekje gevraagd en gekregen. Iedere week gaf hij de schoonmaakster 75 gulden en noteerde op de bon ‘overwerkmaaltijd 2 personen 𝑓75.’

Van zijn regiomanager kreeg Henk complimenten voor zijn slimme oplossing. Hij vond het prima, zo lang de kas maar klopte. De regiomanager gaf de bonnen door aan de interne controller van de winkelketen, die de declaraties controleerde en goedkeurde. Zo ging het jarenlang door.

Op staande voet onslagen

Totdat de winkelketen op een dag besloot de vestiging van Henk te sluiten. In plaats van overplaatsing of een afkoopsom, kreeg Henk een uitnodiging voor een gesprek op het hoofdkantoor. Daar werd hij op staande voet ontslagen. De reden: Henk had jarenlang valsheid in geschrifte gepleegd, met zwart geld gerommeld en zijn werkgever bewust misleid.

Henk was er kapot van. Natuurlijk wist hij dat zijn bonnenactie niet in de haak was geweest, maar de winkel moest toch worden schoongemaakt. Bovendien wist naast zijn regiomanager ook de interne controller ervan. Die had de bonnen jarenlang goedgekeurd. En zijn regiomanager had hem notabene nog gecomplimenteerd met zijn aanpak. Het lag er volgens Henk duimendik bovenop dat de bonnetjes een voorgewende reden voor zijn ontslag waren. Dat ze nu zo plotseling van hem af wilden, had niets te maken met de declaraties, maar met de stevige reorganisatie die de winkelketen boven het hoofd hing.

Mijn pogingen om de werkgever via een brief tot inkeer te laten komen en het ontslag terug te draaien, liepen op niets uit. Henk mocht blij zijn dat ze geen aangifte deden, lieten ze weten. Omdat Henk door het stopzetten van zijn salaris al gauw in de problemen zou komen, besloot ik een kort geding te starten. Mijn werkgever ging niet mee naar de rechtbank, hier kwam ik vast zelf wel uit. Dat betwijfelde ik ten zeerste, maar ik had weinig keus.”

HET PLEIDOOI

“Aan Henk vertelde ik eerlijk dat het mijn eerste kort geding was, maar hoe bloedzenuwachtig ik daarover was, liet ik achterwege. Die loodzware zwarte jurk die ik bij de zitting aan moest, hielp ook niet. De advocaat van de werkgever had uiteraard nergens last van. Hij was duidelijk zeer ervaren, wat hij liet blijken door voortdurend wetsartikelen uit zijn mouw te schudden en uit zijn hoofd allerlei uitspraken van de Hoge Raad te citeren. Omdat wel duidelijk was dat Henk zichzelf met geen dubbeltje had verrijkt, was het beste argument van de werkgever dat declareren een kwestie van vertrouwen is. Dat vertrouwen was onherstelbaar beschadigd doordat de declaraties vals waren gebleken.

Toen ik aan de beurt was om mijn pleidooi te houden, trilden mijn handen zo erg dat ik mijn pleitnota nauwelijks kon lezen. Ik zweette zo uitbundig dat ik vreesde dat de griffier met de waterzuiger achter me zou komen te staan om waterschade aan de houten vloer te voorkomen. Stotterend en hakkelend werkte ik me door mijn tekst heen, hopend dat het snel voorbij zou zijn. Maar toen kreeg ik plotseling een ingeving. Ik sprak mijn gedachte meteen uit: “Als declareren een kwestie van vertrouwen is, hoeven de bonnetjes toch niet door een interne controller te worden gecontroleerd?” Toen ik zag dat de rechter rechterop ging zitten, ging ik verder. ‘Het had de interne controller toch moeten opvallen dat de overwerkmaaltijden van de verkopers eerst 15 gulden per week kostten, maar later ineens 75 gulden? En had ook het bedrag zelf geen argwaan moeten opwekken bij de controller? Een overwerkmaaltijd van 75 gulden, voor twee personen, bij de snackbar. Dat zijn ruim 42 frikandellen speciaal. Om precies te zijn: 21 frikandellen per persoon.’

Kritisch

Het was precies die visualisatie die bij de rechter de doorslag leek te geven. Vanaf dat moment werd hij behoorlijk kritisch richting de werkgever: hoe geloofwaardig was het nog dat de werkgever niets van de bonnenconstructie had geweten? De advocaat had daar geen goed antwoord op, die had zich immers vooral vastgebeten in het ontslaggedeelte. Het zweet liep nog steeds in straaltjes over mijn rug, maar door de veranderde toon van de rechter begon ik langzaam te geloven in een goede afloop.

De kers op de taart was de reactie van Henk, toen de rechter hem vroeg wat het ontslag voor hem betekende. Op die vraag hadden we gerekend en we hadden geoefend met een antwoord over zijn studerende kinderen en de slechte arbeidsmarkt. Maar het enige wat Henk nog kon, was huilen. Dikke, welgemeende tranen stroomden over zijn wangen. Na al die jaren trouwe dienst vond hij het verschrikkelijk hoe het nu was gelopen. De rechter wist genoeg. Twee weken later kwam via de fax het verlossende woord: Henk kreeg gelijk én een passende ontslagvergoeding. Allebei waren we dolgelukkig.”

DE EVALUATIE

“Bijna dertig jaar later ben ik nog steeds arbeidsrechtadvocaat. Voor zittingen ben ik nog altijd gespannen, alsof ik een optreden moet geven. Gelukkig gaat het pleiten me inmiddels prima af. De bijzondere zaak van Henk heeft me twee waardevolle lessen geleerd. Ten eerste: van pleiten krijg je het warm. Daarom draag ik al jaren een ultra lichtgewicht, ademende toga van zuiver scheerwol, een uitstekende investering. En ten tweede: onderschat nooit de overtuigingskracht van frikandellen.”

Filed Under: Human Interest Tagged With: eerste pleidooi

Vorige artikel
In gesprek met Carlos Pita Cao, Managing Partner van AKD: “Juist als het goed gaat, moet je verder kijken en niet alleen op de winkel passen.”

Primary Sidebar

Topvacatures

Vacature: advocaat (3–7 jaar ervaring) Amsterdam

Meer vacatures

AI‑Compliance in de juridische praktijk

OverFusies

Best gelezen

  • Loopt de waarde van jullie kantoor ook elke avond de deur uit?
  • Nieuwe uitdaging bij … Van Doorne, De Brauw en Finnius
  • NOvA lanceert campagne en vernieuwt aanbevelingen voor AI-gebruik
  • Beschermt een aansprakelijkheidsuitsluiting de advocaat?
  • Strafzaak tegen Tata Steel van start met regiezitting

Archieven

Categorieën

Meta

  • Login
  • Vermeldingen feed
  • Reacties feed
  • WordPress.org

Footer

  • Nieuws
  • Business
  • Human Interest
  • Innovatie & Tech
  • Opinie en blogs
  • Tuchtrecht
  • Gouden Zandlopers
  • Top 50 Advocatuur
  • Top 30 Notariaat
  • Advocatie Magazine
  • Vacatures
  • Partners
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Instagram
  • Youtube
  • Nieuwsbrief
  • Contact en colofon
  • Meld nieuws
  • Adverteren
  • Vacature indienen

Advocatie is een uitgave van
Lefebvre Sdu
Maanweg 174
2516 AB Den Haag

Powered by Lefebvre Sdu

  • Disclaimer
  • Privacy Statement & Cookieverklaring
lefebvre SDU

Het laatste nieuws van Advocatie
twee keer per week in je mail
?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief:

Aanmelden

 

×