Tijdens haar studie rechten en bedrijfswetenschappen had Valerie Lipman niet direct een toekomst in de advocatuur voor ogen. “Ik dacht eigenlijk dat de advocatuur niks voor mij was. Ik zag een harde, zakelijke wereld voor me, en ik wist niet of ik daar als persoon tussen zou passen.” Toch besloot ze stage te lopen en ontdekte dat de praktijk veelzijdiger en mensgerichter is dan ze had verwacht. “Die advocaten vallen eigenlijk best mee”, dacht ze toen.
Na haar studie ging Valerie aan de slag bij Poelmann van den Broek, waar ze inmiddels is uitgegroeid tot teamleider van haar eigen team Commerciële contracten, IE & IT. Daarnaast is ze partner en maakt ze sinds begin dit jaar ook deel uit van het bestuur. In het kader van diversiteit en inclusiviteit geven we in dit interview het woord aan Valerie. Zij deelt hieronder haar visie op (vrouwelijk) leiderschap, diversiteit en de uitdagingen die zij onderweg is tegengekomen.
Onverwacht leiderschap
“Bij vrouwen wordt vaak gedacht dat ze, als ze eenmaal partner of bestuurder zijn, dat altijd al hebben gewild en een uitgestippeld plan hebben gevolgd. Voor mij was dat niet het geval; ik heb kansen gegrepen toen ze zich voordeden en ben daarin gegroeid”, aldus Valerie.
Toen ze werd gevraagd voor het bestuur, twijfelde ze eerst dan ook. “Ik werk vier dagen, ben teamleider en partner, heb mijn klanten en mijn gezin. Ik wilde niet mijn privéleven opgeven of weer vijf dagen gaan werken.” Begin dit jaar besloot ze het tóch te doen. “Ik dacht: als ik het doe, kan ik hopelijk laten zien dat het ook anders kan. Namelijk dat je het wél kunt combineren met een gezin en parttime werken. Ik geloof dat je als professional keuzes kunt maken die passen bij jouw situatie, zonder concessies te doen aan kwaliteit of betrokkenheid.”
In gesprek over diversiteit en inclusiviteit
Naast haar rol als advocaat, partner en bestuurder is Valerie actief binnen de diversiteitscommissie. “Diversiteit gaat niet alleen over afkomst, maar ook over verschillende generaties, eigenschappen, overtuigingen, man-vrouwverhouding en meer. Het is echt een heel breed begrip. Uiteindelijk wil je als kantoor een afspiegeling van de samenleving zijn waar iedereen op zijn of haar eigen manier fijn kan werken en iedereen een gelijke kans heeft.” Een onderwerp dat binnen de diversiteitscommissie regelmatig terugkomt, is de verhouding tussen het aantal mannen en vrouwen op kantoor. “Over het algemeen is die balans goed”, vertelt Valerie. “Alleen binnen de partnergroep zien we dat nog niet terug, maar is wel een beweging zichtbaar. Structurele verandering kost immers tijd en werkt vaak pas op een later moment door binnen de bestuurslaag.”
Bovendien ziet ze dat bewustwording groeit. “De afgelopen jaren zijn we ons steeds meer bewust geworden dat we er iets mee moeten én willen doen. Zo organiseren we bijeenkomsten over diversiteit en inclusiviteit. Daar ontstaan goede gesprekken over hoe we wel en niet met elkaar om moeten gaan.” Tijdens zo’n bijeenkomst zag ze hoe waardevol die openheid is. “We bespraken hoe je als kantoor omgaat met bepaalde voorvallen, bijvoorbeeld wanneer collega’s of klanten iemand op een verkeerde manier behandelen, simpelweg omdat die persoon anders is, andere opvattingen heeft, of omdat het gaat om man-vrouwverhoudingen,” legt ze uit. “Die openheid draagt bij aan een sterke, inclusieve cultuur”.
Volgens Valerie moeten we vooral met elkaar in gesprek blijven. “Als bestuur hebben we niet overal zicht op. Input van collega’s is onmisbaar om samen te blijven ontwikkelen.”
De positie van vrouwen in de advocatuur
Wanneer Valerie terugblikt naar haar beginjaren als advocaat, merkt ze op dat het niet altijd gemakkelijk was als jonge vrouw in de advocatuur. “Zeker als je met een mannelijke advocaat ergens naartoe ging, werd je niet overal even serieus genomen.”
Ze herinnert zich nog goed een moment uit het begin van haar carrière. “Ik was denk ik drie jaar advocaat, en werkte samen met een mannelijke partner aan een zaak. Tijdens de bespreking zei de klant ineens: ‘Ik wil eigenlijk geen vrouw als advocaat.’” Haar collega reageerde meteen heel duidelijk: “Je kunt werken met Valerie, of je zoekt een ander kantoor. Ik ga het niet voor je doen.”
“Dit soort situaties komen gelukkig minder vaak voor, maar het blijft belangrijk dat ervaren advocaten hun verantwoordelijkheid nemen en jong talent actief ondersteunen”, vertelt Valerie.
Voorbeeldfunctie en werkbalans
Door haar rol als partner en bestuurslid, is Valerie zich ervan bewust dat ze een voorbeeldfunctie heeft. “Collega’s denken soms ‘ze is vast altijd aan het werk’, maar dat is niet zo,” vertelt ze. “Ik werk soms op mijn parttime dag of in de avond als mijn zoontje op bed ligt, zodat ik bijvoorbeeld op tijd thuis ben om met mijn gezin te eten. Het werk vraagt veel inzet en verantwoordelijkheid, maar dat betekent niet dat ik structureel meer uren maak dan in een normale werkweek passen.” Toch blijft ze alert op de verwachtingen die dit kan scheppen richting collega’s. “Het is belangrijk dat iedereen zich vrij voelt om zijn of haar eigen balans te vinden, zonder de druk om buiten werktijd bereikbaar te zijn.”
Met deze voorbeeldfunctie wil Valerie vooral een positief beeld afgeven. “Ik wil laten zien dat je op je eigen manier invulling kunt geven aan leiderschap, zonder te hoeven voldoen aan een vastomlijnd of stereotiep beeld van een partner of bestuurder.”
Lees hier het oorspronkelijke interview
